ریخت شناسی ماهیان خاویاری
تاس‌ماهیان بدنی کشیده و دوکی‌شکل دارند و پنج ردیف برجستگی استخوانی، سرپوشیده از پلاک‌های استخوانی از ویژگی‌های اصلی آن‌هاست
ریخت شناسی ماهیان خاویاری
ریخت شناسی تاس ماهیان نشان می دهد که این ماهیان دارای بدن کشیده، دراز، دوکی شکل و با پنج ردیف برجستگی استخوانی پوشیده شده است که گاهی به‌اشتباه فلس پنداشته می‌شوند. این برجستگی‌ها بقایای تحلیل‌یافته‌ی صفحات استخوانی سختی هستند که در سطح بدن اجداد این ماهیان وجود داشته‌اند. این پنج ردیف شامل یک ردیف در پشت، دو ردیف در پهلوها و دو ردیف در ناحیه شکمی می‌باشند.با افزایش سن، این برجستگی‌ها به‌تدریج صاف می‌شوند و در برخی گونه‌ها، به‌ویژه در ردیف‌های پشتی و شکمی، ممکن است تقریباً محو شوند.
همچنین تاس‌ماهیان دارای ساختاری کشیده و انعطاف‌پذیر است که از ناحیه سر به‌تدریج به سمت دم باریک می‌شود. این ویژگی باعث سازگاری آن‌ها با شنا در سطوح مختلف آب و حرکت سریع می‌شود. پوزه‌ی این ماهیان ممکن است بلند و باریک یا کوتاه و کند باشد تا بتوانند راحت‌تر آب را بشکافند.
سر توسط تعداد زیادی صفحات (پلاک های) استخوانی پوشیده شده است.پوزه طویل، مخروطی یا قاشقی شکل است. دهان زیرین، قابل بیرون زدن (رفت و برگشت) است و در ماهیان بالغ دندان وجود ندارد. لب گوشتی وجود ندارد و قبل از دهان نیز چهار عدد سبیلک قرار گرفته است. تعداد خارهای آبششی محدود است. غشای پایه آبششی وجود ندارد.
اولین شعاع باله های سینه ای به یک خار قوی تبدیل شده است. این ویژگی های ظاهری تاس ماهی، آن ها را از سایر ماهیان متمایز می سازد.
ستون فقرات این ماهیان غضروفی است و جمجمه آن‌ها از غضروف ساخته شده و توسط لایه‌ای از استخوان‌های سطحی محافظت می‌شود. آثار فلس‌های لوزی‌شکل در بخش بالایی دم مشاهده می‌شود که نشان‌دهنده وجود فلس در اجداد این ماهیان در گذشته‌های دور است.
سطح بدن آن‌ها با ماده‌ای لزج به نام موکوس پوشیده شده که به کاهش اصطکاک با آب کمک کرده و حرکت آن‌ها را تسهیل می‌کند. عضلات ناحیه دم بسیار قدرتمند هستند و امکان شناهای سریع و پرشتاب را فراهم می‌کنند.
باله دمی این ماهیان از نوع ناجورباله (هتروسرک) است؛ به‌گونه‌ای که بخش بالایی آن کشیده و شلاقی‌شکل است. تاس‌ماهی‌ها همچنین دارای یک جفت باله سینه‌ای، یک جفت باله شکمی، یک باله پشتی و یک باله مخرجی هستند. شعاع اول باله‌های سینه‌ای بسیار سخت و متمایز است و از آن برای تعیین سن این ماهیان استفاده می‌شود.
رنگ بدن تاس‌ماهی‌ها متنوع است و در طیفی از سیاه، خاکستری، سفید تا زرد قرار می‌گیرد. سر این ماهیان نسبت به بدن کوچک بوده و از بالا به پایین فشرده شده است. دهان آن‌ها متحرک، بدون دندان، و به‌صورت عرضی در بخش شکمی سر قرار دارد. هنگام تغذیه، دهان مانند بادکش عمل می‌کند و غذا را به‌سرعت می‌بلعد. دندان در تاس‌ماهی‌ها فقط در مراحل جنینی وجود دارد و پس از آن از بین می‌رود.
در فاصله بین پوزه و دهان، دو جفت سبیلک حساس قرار دارد که برای یافتن غذا و درک محیط اطراف مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین در جلوی چشم‌ها دو سوراخ بینی قرار دارد که حاوی گیرنده‌های بویایی هستند. این گیرنده‌ها در فعالیت‌هایی همچون یافتن غذا، تشخیص شوری و شیرینی آب، و تعیین مسیر مهاجرت بین دریا و رودخانه نقش کلیدی ایفا می‌کنند.